عزاداری بختیاری در سابق خیلی مهم بود کلیه جماعت

بختیاری اموات را خیلی حرمت میگذارند در گذشته  در

 هر خانه ای که یک نفر فوت می کرد انواع مختلف

عزاداری می نمودند. جلوی خانه متوفی صورت قبری

مکعب می ساختند و او را به پارچه مشکی

می پوشاندند و لباسهای متوفی را مرتب کرده بر روی

 آن میگذاشتند ومرد وزن در دور آن حلقه زده وبه سر

وسینه می زدند و عزاداری تا چهل روز معمول ایشان

 بود و در این مدت عزاداری موزیک ایلیاتی، که از

سرنا و دهل است در کار بود وزنان ایلیات دسته

 دسته به مجلس عزاداری حضور به هم می رساندند

،اشعاری در مدح متوفی وبیان کثرت حزن و الم خود با

آهنگ مخصوص که در ایلیات خیلی محزون است وبه

 زبان محلی به آن سرو می گویند ، میخواندند. وهر

 کس به مراسم فاتحه می آمد می بایست نهار و

شام را صرف نماید . مرحوم ایلخانی وبعد ازآن مرحوم

سردار اسعد بختیاری با سعی خود این عادات و عواید

 را در میان آنها متروک نمودند واز تشریفات آن بسیار

کاستند تا صاحب عزا از نظر اقتصادی لطمیه کمتری

ببینند .بطوری که امروزه مراسم فاتحه بیشتر از

 هفت روز نمی باشد .  

*تاریخ بختیاری_نوشته سردار اسعد بختیاری*